Az gören çocuklar, tamamen kör olmasalar da çevrelerini yeterince net göremezler. Bu durum onların hareket etmelerini, oyun oynamalarını, öğrenmelerini ve sosyal ilişkilerini etkileyebilir.
Az gören terapisi, çocuğun kalan görsel kapasitesini en iyi şekilde kullanmasını sağlamayı amaçlar. Terapide özel görsel materyaller, kontrastlı oyunlar ve günlük yaşam becerilerini kolaylaştıran teknikler kullanılır.
Çocuğun bağımsızlığı desteklenir, özgüveni artar ve okul hayatına daha kolay uyum sağlar. Aileye, evde nasıl destek olabilecekleri konusunda rehberlik sunulur.
Sık Sorulan Sorular (SSS)
1. Çocuğum tamamen kör değil, yine de terapiye ihtiyaç duyar mı?
Evet. Az gören çocuklar tam körlük yaşamazlar ama görme eksikliği yaşamlarını ciddi şekilde etkiler. Terapi, bu eksikliği telafi etmeye yöneliktir.
2. Terapide ne gibi çalışmalar yapılır?
Görsel dikkat çalışmaları, kontrast farkındalığı, büyük puntolu nesnelerle oyunlar, yön bulma, bağımsız hareket ve günlük yaşam becerileri geliştirilir.
3. Aile sürece dahil olur mu?
Kesinlikle. Terapist, evde uygulanabilecek görsel uyaranlar, ortam düzenlemeleri ve günlük yaşama dair önerilerle aileye rehberlik eder.
0–3 Yaş:
Erken fark edilen görme sorunlarında terapiye başlamak, çocuğun gelişimsel gecikmeler yaşamasını önler. Nesne takibi, kontrastlı oyuncaklarla oyun ve ışık farkındalığı çalışmaları yapılır.
4–6 Yaş:
Görme alanını kullanma, yön bulma, büyük nesnelerle oyun, bağımsız hareket etme çalışmaları yapılır. Anaokulu ortamına uyum ve öz bakım becerileri desteklenir.
7–10 Yaş:
Akademik beceriler (okuma-yazma), tahtayı takip etme, sınıf içinde yön bulma, sosyal uyum ve bağımsız yaşam becerileri ön plana çıkar. Duygusal destek de önemli bir parçadır